czwartek, 28 września 2017

niedziela, 3 września 2017

MUESSEUM – dwie strzałki czasu i pół.
(MUESSEUM - Palindrom)

wystawa Marka Rogulskiego w ICS_ MUESSEUM – dwie strzałki czasu i pół.

Aktualnie mija 20 lat działalności galerii Spiż 7 oraz 25 lat działań organizatora - Fundacji TNS - jednej z pierwszych w Gdańsku fundacji o profilu artystyczno-społecznym.


Projekt MUESSEUM – dwie strzałki czasu i pół koncentruje się na problemie tworzenia się wiedzy i jej utrwalania w systemie wymiany energii.

Wystawa jest pytaniem o funkcję rzeźby w procesie konstytuowania się wiedzy o instytucjach, wiedzy o kulturze i o sztuce. Istotnym wizualnie elementem instalacji są podpory stalowe stanowiące swoisty system równoważni dla sił fizycznych wynikających z relacji pomiędzy częściami składowymi. W tym ujęciu chodzi o narrację związaną z historią sztuki rozumianą jako proces montowania klatek różnych „filmów”. Przeskalowane formy projektorów naświetlają niejako te tworzące się filmy na temat historii, ludzkich starań i pomyłek. 

Filmy, w których „wspinaczka” po elementach utrwalonych śladów pamięciowych splata się z odpadami towarzyszącymi ich „produkcji” oraz środkami spożywczymi niezbędnymi w procesie dostarczania energii badaczom i artystom - rozumianym tu jako organizmy żywe dla których funkcjonowania niezbędne jest dostarczanie energii.
Pytanie o to jak konstruujemy nasze wyobrażenia na temat tego czym jest wiedza i czym jest sztuka jest równie istotne jak środki artystyczne zaangażowane w postawienie tego pytania. Paradoks metodologiczny wiedzy i sztuki wybrzmiewa z zderzeniu się ludzkiego pragnienia bycia wszechwiedzącym a niemożliwością jego realizacji: Sytuujące się pozornie na przeciwstawnych biegunach stwierdzenia „Jestem Bogiem” i „Jestem Kłamcą” są stwierdzeniami paradoksalnymi - zarazem fałszywymi jak i prawdziwymi.
Stany „bycia” i „niebycia” są wyzwaniem intelektualnym związanym już z badaniem zjawisk fizycznych na poziomie subatomowym – falowo-korpuskularnym.
Kluczowym pojęciem wywodzącym się z tej sfery nauki jest „Prawdopodobieństwo”. Podkreśla się rolę obserwatora; to akt uwagi zewnętrznego obserwatora sprawia, iż któryś z wariantów staje się możliwy. ( fenomen tzw: Kota Schrödingera w fizyce kwantowej).
Fakt, iż wszyscy, jak nam się wydaje widzimy to samo, jest wynikiem testów sprawdzalności doświadczeń zmysłowych oraz interpretacji nałożonej na obraz tworzący się w mózgu.
Ten namysł nad relacjami ma mieć swoje dalsze konsekwencje. Stalowe elementy podpór i kratownic zostaną w dalszym etapie zmontowane w bramę rzeczywistego MUESSEUM, które tworzę w oparciu o fundację TNS i w ramach Instytutu Cybernetyki Sztuki w Gdańsku Osowie na ul. Komandorska 26.
Jest to zatem postawienie pytania o moc sprawczą działania artystycznego. Planowane dosłowne wmontowanie rzeźbiarskich elementów instalacji w konstrukcję fizycznego MUESSEUM w Gdańsku każe szerzej spojrzeć na instalację artystyczną realizowaną w przestrzeni Oranżerii. Jej powstanie nie jest już tylko intelektualno-artystyczną aberracją czy też badawczym namysłem, ale funduje fizyczną tkankę pod koncept i budynek MUESSEUM w Gdańsku. 

Taka rzeźba to nie tylko artefakt przeznaczony do oglądania, to nie tylko artefakt i fantom sytuacyjno-relacyjny przeznaczony do kształtowania wyobraźni relacji międzyludzkich ale także fizyczny, realny konstrukt instytucji mającej archiwizować i programować świadomość sztuki w przestrzeni społecznej. 


To „wymuszenie” aktem woli jednej z opcji zawartej w sensie Prawdopodobieństwa – symboliczne i realne ożywienie „kota Schroedingera” aktem uwagi skoncentrowanym na idei MUESSEUM.

Marek Rogulus Rogulski. all rights reserved. TNS. 2017




MuzeoMol w ICS

26 sierpnia 2017 nastąpiło otwarcie dwóch nowych wystaw w tym MuzeoMol.

Bartek Nowak. instalacja, wystawa MuzeoMol

INSTYTUT CYBERNETYKI SZTUKI to nowe miejsce sztuki w Gdańsku - działa od stycznia 2017 w dzielnicy Gdańsk Osowa po przeprowadzce galerii Spiż 7 z Wyspy Spichrzów w Gdańsku  http://tns.art.pl/spiz7/index_spiz7.htm 
Aktualnie mija 20 lat działalności galerii Spiż 7 oraz 25 lat działań organizatora - Fundacji TNS - jednej z pierwszych w Gdańsku fundacji o profilu artystyczno-społecznym.

Marek Rogulski.  fundacja TNS, wystawa MuzeoMol

"MuzeoMol" - zbiorowa wystawa sztuki współczesnej i koncert swobodnej muzyki improwizowanej  z udziałem kilkunastu artystów. Wystawa jest namysłem na temat uwarunkowań funkcjonowania instytucji sztuki. 
Artur Gogołkiewicz. Aberracja kierunek instytucja.

Porusza problem konstytuowania się schematów świata sztuki i sposobów działania instytucji i artystów w realiach wolnego rynku jak i zachwiania światowego bezpieczeństwa energetycznego. Podnosi temat nadawania statusu dzieł sztuki w rzeczywistości tyleż ideologicznej, co politycznej.
Mateusz Pęk. Wideo pt. Niewidzialni. 14 Documenta Kassel.


W swym rozważaniu artyści sięgają zarówno do założeń XX wiecznej awangardy jak i instytucjonalnej teorii sztuki, sieci cyberprzestrzeni jak i koncepcji "postmodernistycznych równoległości". 
Agata Nowosielska. Przejście, wnętrze. obraz. wystawa MuzeoMol


Tytułowy MuzeoMol niejako pożera samego siebie, drążąc konary „świata sztuki” niejako od środka. 

Michał Brzeziński. Praca TLT. wystawa MuzeoMol


Marek Rogulski. instalacja, pt Tbh...

Filip Ignatowicz. Wideo Asymilacja, wystawa MuzeoMol w ICS i Spiż 7

Marek Rogulski. instalacja, pt. Opakowanie. 

Jarosław Bauć. Wielcy malarze_Artur Nacht Samborski.

Tomasz Kopcewicz z cyklu The trip. obraz. 





niedziela, 6 sierpnia 2017

O wystawie Wideoopukiwanie, o Witosławie Czerwonce, o działaniach fundacji TNS w Radio Sopocki, 4_go sierpnia 2017.


W spotkaniu i rozmowie uczestniczyli ze strony Radia Sopocki:
 Katarzyna Podpora, Maks Kohyt, Wojtek Treder, Piotr Zubowicz oraz goście: Dorota Grubba - Thiede i Marek Rogulski.
Rozmowa toczyła się wokół wystawy Wideoopukiwanie, o Witosławie Czerwonce, o działaniach fundacji TNS - prezentowano utwory muzyczne związane z tematem wystawy_  m.in, wykonania Katarzyny Podpory, Maksa Kohyta i Rogulusa oraz Jakuba Pieleszka i Marka Rogulskiego; zapowiedziano kolejne wydarzenie artystyczne w Instytucie Cybernetyki Sztuki w Gdańsku: - wystawę MuseoMol  26_go sierpnia 2017 z udziałem muzyków: Jowana Czerkas, Krzysztofa Topolskiego, Rogulus X Szwelas project, Katarzyny Podpory i Maksa Kohyta.

tns, 2017

sobota, 24 czerwca 2017

"Engram i struktura dyssypatywna" w kwartalniku CRP Orońsko.


fragment tekstu Doroty Grubby - Thiede dotyczącego wystawy Marka Rogulskiego w Orońsku, pt: Mu(e)seum- dwie strzałki czasu. /luty - maj 2017/
kwartalnik 1-2/ 2017

"Otwarciu wystawy towarzyszyło instrumentalno-performatywne oprowadzenie Rogulusa, a całe wydarzenie stanowi etap jego artystyczno-badawczych działań pt. Engram i struktura dyssypatywna, w którym szczególnie wyróżnia on zamysł ekspozycji polegający na splocie funkcji powstania „rzeźby” z procesem kreowania realnego MUESSEUM w Gdańsku. Zachodzi fenomen kreowania rzeczywistości aktem uwagi obserwatora odnoszący się do stanu prawdopodobieństwa znanego z teorii fizyki kwantowej (tzw. kot Schroedingera), a paradoksalność twierdzeń znajduje swą kulminację w zestawieniu fałszywo-prawdziwej pary stwierdzeń: jestem Bogiem / jestem Kłamcą, którymi Rogulski swoiście okrywa oś zdarzeń w przestrzeni Oranżerii, jak dwoma „patrzącymi” na zewnątrz, odwróconymi względem siebie, maskami na tej samej głowie. Oba te stwierdzenia zostały niejako wyhaftowane linką wspinaczkową na czarnych podobraziach, a skierowanie ich na przeciwległych krańcach ramion do widzów podchodzących do przezroczystego budynku, stymuluje dynamiczne rozczytywanie „akcji” projektu. W instrumentalno-performatywnym oprowadzaniu, Rogulus, dokonał syntezy koncertu i wykładu, wieńcząc wystąpienie malarsko-dźwiękowym „aktem przygotowania posiłku” dla uczestników 1


1 Wykłado-koncert artysty w pierwszych minutach kontrapunktowała komentarzami autorka niniejszego tekstu.

To pointujące swoiste misterium, zaaranżował w niewielkim podgrzewanym garnuszku, o dnie zasypanym koralikami [„amerykańskiego”] popcornu, które w wyniku podgrzania naczynia „rozkwitały” i z trzaskiem atakowały przestrzeń, będąc przechwytywane przez widownię. Posiłek powstał u stóp ciągnącego się przez całą oranżerię wieloelementowego obiektu, w którym Marek Rogulski za pomocą błękitnej linki wspinaczkowej [ewokującej myśli o international blue pantone Yvesa Kleinia czy Epoce błękitu Jerzego Ludwińskiego] połączył aluzyjne formy, semantycznie wskazujące bodaj najistotniejsze dla kultury współczesnej „kalorie” ją odżywiające. Obiekty Rogulskiego katalizują myśli odbiorców o Duchampowskich ready mades oraz Schwittersowskich objet trouvé, ewolucji filmu i kierowanego do tłumów kina, przez kubo-futuryzm, surrealistyczne ambalaże, konceptualizm [i strategie prawdopodobieństwa], sztukę kinetyczną, pop-art, multiple, arte povera, cybersztukę, wreszcie o poddawanej przez postmodernistów hybrydowaniu sztuce dawnej – i sztuce domeny publicznej. 

Artysta ujawnia podobieństwa maszyn przemysłowych i dawnej aparatury kinematograficznej, a nawet natury broni maszynowej, zasilanej pociskami wyrzucanymi w przestrzeń, stosownie do jej ewolucji - o coraz odleglejszych trajektoriach lotu. Intryguje także włączona do jednego z futurologicznych obiektów, przeskalowana biało-błękitna tarcza- symbol statusu zabytku. Obiekt ten z kłębami anamorficznej lawy, dopełnia wypchana figurą autentycznego gronostaja, dynamizującego interpretację: zarówno jako parafrazy na temat znajdującego się w superpozycji [żywo-martwego] „kota Schrödingera”, jak i aluzji do słynnego portretu Cecylii Gallerani Leonarda da Vinci.
Marek Rogulski w 2017 r. podkreślił: „Projekt koncentruje się na problemie tworzenia się wiedzy, jej utrwalania w systemie wymiany energii. […] jest zarazem pytaniem o funkcję rzeźby w procesie konstytuowania się wiedzy o instytucjach, wiedzy o kulturze i o sztuce. Istotnym wizualnie elementem instalacji są podpory stalowe, stanowiące swoisty system równoważni dla sił fizycznych wynikających z relacji pomiędzy częściami składowymi. W tym ujęciu chodzi o narrację związaną z historią sztuki rozumianą jako proces montowania klatek różnych filmów. Przeskalowane formy projektorów naświetlają niejako te tworzące się filmy na temat historii, ludzkich starań i pomyłek. Filmy, w których wspinaczka po elementach utrwalonych śladów pamięciowych splata się z odpadami towarzyszącymi ich produkcji oraz środkami spożywczymi niezbędnymi w procesie dostarczania energii badaczom i artystom - rozumianym tu jako organizmy żywe dla których funkcjonowania niezbędne jest dostarczanie energii. […]. 


Paradoks metodologiczny wiedzy i sztuki wybrzmiewa w zderzeniu się ludzkiego pragnienia bycia wszechwiedzącym, a niemożliwością jego realizacji”1. Artysta podkresla: „stany bycia i niebycia są wyzwaniem intelektualnym związanym już z badaniem zjawisk fizycznych na poziomie subatomowym – falowo-korpuskularnym. Kluczowym pojęciem wywodzącym się z tej sfery nauki jest Prawdopodobieństwo. […]. Stalowe elementy podpór i kratownic zostaną w dalszym etapie zmontowane w bramę rzeczywistego MUESSEUM, które tworzę w oparciu o fundację Tysiąc Najjaśniejszych Słońc i w ramach Instytutu Cybernetyki Sztuki w Gdańsku Osowie [przy ulicy Komandorskiej 26]. Jest to zatem postawienie pytania o moc sprawczą działania artystycznego.
1 M. Rogulski, autorski opis wystawy, 2017.

Dorota Grubba - Thiede

piątek, 23 czerwca 2017

Elena de Varda w ICS

w pierwszych tygodniach czerwca ICS gościło reżyser Elena de Varda pracującą nad filmem Artist on Strike.



Elena de Varda we współpracy z  'Karbin maszynowy' w ICS


Artur Gogołkiewicz w ICS


Jakub Bielawski w ICS


Ekipa Eleny de Varda w trakcie zdjęć w dawnej stoczni gdańskiej


czwartek, 8 czerwca 2017

O powstaniu fundacji Tysiąc Najjaśniejszych Słońc,
Stowarzyszeniu Klub Inicjatyw Społecznych, galerii C14, Otwartym Atelier, Tot arcie, galerii Wyspie w publikacji wydanej przez gdańską Galerię Miejską, pt: Znajomi znad morza.


Publikacja (zbiór tekstów oraz wywiady) koncentruje się głównie na działaniach grupy artystów na terenie dawnej stoczni gdańskiej, inicjujących projekt i kolektyw artystyczny pod nazwą Znajomi znad morza.